"En leylim gecede ölesim tutmuş,
Etme gel,
Ay karanlık..." *
Pencereleri silinmişti evlerin defterlerimde…Hepsinin… ki soba yanıyorken ve etrafında toplanmışken herkes nasıl da gülümsüyordun sen…sen işte o soğukta fakat o mutlulukta gülümseyen…işte sen…Fakat silinmişti pencereleri bugüne kadar çizdiğim bütün evlerin…
Bütün evlerim, tam da yağmur yağıyorken, tam da yağmura bakıp ellerimi yağmura değdirecekken penceresiz kalmıştı…ki penceresini yitirmiş bir evin yoksunluğunu kimseler anlayamazdı…anlayamadılar…
Sen dudaklarınla gökyüzünü selamlar gibi gülümsüyordun işte, ve hafif hafiftin, inceden…inceden bir gülümsemeydin…aynalara da bakar mıydın…hangi rengi giyersen giy yüzüne, yakışır mıydı kirpiklerine…kirpiklerini anlat…anlat uzunlar mı onlar da…uzunluğundan göremiyor mu gözlerin de ovalıyorsun gözlerini, en çok ta denize bakarken mi uzuyorlar…seviyorlar mı da denizi…onlar da…
Fakat, bütün pencereleri…silinmiştir çizdiğim evlerin…ellerim tam değecekken yağmura…işte o sebepten..hangi hikayeye kahraman olsam…hikayedir vesselam..
*A.Arif
3 yorum:
rıhtım bu kadar yalnız görünmemişti hiç gözüme,beşiktaş vapuru hiç kimseyi getirmemişti sanki. çınar ağaçları çıplak, havalar buz gibiydi.martılar denize konuyor,karabataklar suya dalıyordu habire.tren garının sülieti bile yalnızlığa benziyordu.suskun birşeydi yalnızlık,sustuğunda yazıyordun.yamak ölümcül bir acıydı sanki
suskunluk gözünün önünde uzayan sonsuz maviliğe benziyordu çünkü,ufuk dedikleri şeyse dokunacakmışsın gibi yanı başındaydı hep.
hrantın resmini basmışlardı gazeteye,bir yıl öncesi bir an öncesi gibiydi.sigara yandıkca ardında kül unutuyordu tarih küllerden anka yapmaya uğrasıyordun sustuğun zamanlarda ama olmuyordu bir türlü.
nerden aklına saplandı bilinmez aşkı düşünüverdin, apansız oldu işte.hani diyorya v.türkali birgün tek başınada günselinin diliyle "güvenebilseydim keşke" diye.galiba böylesi bir duygu işte sevmek.
yok yok sen aldırma bunlara,küçük kalmalı dünyan, sen cudiyi bilen bi kırlangıçsın, geçersen birgün bizim göğümüzdende yine söyle isterim türkülerini
sevgimle..temel
sunuş
her aşk kendisidir aslında
aşkı aşk yapan düşlerimizdir
düşüme...
1
Kırık bir pencereden habersizce içeri giren
hırsız bir rüzgar gibi
Akdeniz kaçağı düşlerin var.
Biliyorum.
Büyükannemin masallarını anlatırken
söylediği tekerlemeler gibi de başlamıyor hayat
onu da biliyorum.
Bilmediğim şeyler de var hakkında
ama çoğu şeyini biliyorum işte.
Ayazda güllerine poşet geçiren bir melek duası gülüşün.
Aynalarda tersine akarken zaman
sustukça çoğalan asi bir ırmak döküldüğün yer.
2
Bir yalnızlığa bir yalnızlığın çarptığı zamanlar vardır.
Bir elin bir eli bıraktığı zamanlar gibi
Bir gemi gibi batar yüreğin
Ama sen kurtulan tayfalar kadar neşeli değilsindir hiç bir zaman...
mavi karanlıklarda iklimsiz sevişir ışıklar
çünkü,
denize yağmurun yağması hüzünlü bir şeydir aslında
T.KURT/sen sevgiyle kal dost
Fenerler içimizin karanlıklarında ışıldayan ve bizi yarına taşıyan umut ışıltılarıdır. Onlar ki öteki kıyımızda ışıldadıkça biz kendimizi daima yeniler, bir yolunu buluruz hayat ırmağına karışmanın.
altı şubat salı günü saat 19.00/21.00 arası 106.5 radyo umutta mavi feneri yakmak için buluşmak dileğiyle, umutla kalın.
internetten dinlemek için :http://www.radyoumut.com.tr/
Yorum Gönder