dinleyeni yiten söylence...(günlük)

Bi film izledim dün…yazgıydı adı fakat ismiyle pek te benzeşmiyordu izlersen…tuhaftı baş roldeki karakter…susan, boşver diyen, fark etmez diyen…en başından seviverdim bu adamı ki boş verdiğinden değil elbet…benzeştiğinden bir şeylerle aklımda ve en çok aklımın tam karşısında duranda…işte musa adı…musa güzel, musa yabancı ve musa adlandırdığımız bütün her şeyin karşısında, aklımın karşısında duranlığım gibi…neyse…

- o - o - o -

Bunu uzun zamandan sonra ilk defa yapıyorum aslında ve bu özlemişliğimi kendime itiraf etmemin nedeninin bu film olduğunu düşünmem nereden geliyor çıkaramadım…ama tuhaf bir biçimde musa yı düşündükçe seni düşünüyorum ve musa için yaptığım yorum geliyor aklıma…ki o yorumu söze dök desen dökemem şimdi, öyle bir şey ismin de… neyse…

- o - o - o -

Tanımadan özlüyor olmanın acısını çekiyorum anlatamam azlığını ya da çokluğunu ki çok desem diyemem daha da çoğu vardır kuvvetli ihtimal…daha da çoğu başka bir içerikte başka bir mevzu da…olacaktır da…bu söylediklerimi aklıma anlatırken karşısında durana anlatamıyor olmam benim beceriksizliğimden kaynaklanıyor onu da biliyorum…fakat…neyse…

- o - o - o -

Gitmeli gitmeli evet haklıydı tüm gidenler, ve kalanlar hep ahmaktı işte…ki tersinden baksalardı kalan değil giden olacaklardı…ki işte mühim olan da bu değildi…kalanlar için…ahmak olan kendimim…giderdin…tekrar dönme ve gözlerimin önünde olma umudun bile umutlandıramazdı bu ümitsizliği…giderdin…kalırdım…bıraktığın yerde…