Hayatımın bütün köşe başlarında ciddi pişmanlıklar vardı…
Ciddi ve hazin…
Baktığımda her yolun sonunda işte burası sondur…buradan ötesine gitmek geri dönülemez sonuçlara götürecektir beni…gibi mantıklı çıkarımlar yapabildim fakat…insan bazen bir şeyi çok iyi bilir…ve ölesiye bilmemek ister…ölesiye bilmiyor olmak…bir şeyi bilip te deli gibi bilmiyor olmayı istemek…
çok ciddi, çok sancılı ve en çok ta çok hazin bir durumdur bu…
ve hazin ne kadar hüzün barındırıyor olursa olsun içinde çok sevdiğim bir sıfattır nedenini hiç bilemedim…
yaptığım her çıkarım, yanlış yerde bitti hep sonra…ki bu yanlışlıklar o ciddi pişmanlıkları doğurdu…ki olsundu…pişmanlık bile bazen sevilebilirdi…ki aslında bu çelişki tam da bana göreydi…
o’na dedim ki..aslında hayatı karşılayan en anlamlı sıfat hazin dir öyle değil mi…nasıl dedi…nasıl bir bakışsın sen kızım…o senin güzelliğin dedim…nerden nereye geldim…ve bu nerden nereye sözcük grubu…tam da bendim…nasıl bir bakıştım ben…ki yüzümün yarısı gözlerimdi…ki bakışım da büyüktü ve gözümün yaşı da büyüktü…düşündüğünde...öyle olurdu…
sonra…işte…hayatımın ikinci pişmanlığını gördüm…güneş gibiydi, yağmur yağarken yıldızlar çıkmıştı da…ben de köydeydim…ki köyde bakarsan yıldızlara daha da büyürler…iki dağın arasında küçük bir köyde…neye bakarsan bir o kadar büyür…neyi beklersen bir o kadar daha beklersin içerinde, kimi seversen büyür kocaman olur gözlerinde…onu ben sevdim ama muhtemelen haberi yoktu ve habersizce sevemezdi beni…sevemezdi…git derdi..deli misin nesin…
köşebaşlarım ve mantıksal çıkarımlarım hiç bitmedi benim…ama hep büyük pişmanlıklar biriktirdim…sevmedim aslında son pişmanlığımı…sadece…güzeldi o…güzel seviyordu…fakat aslında en iyi yaptığı şey sevememekti…ve bu, düşünürsen çok acıtırdı…düşünmezsen sorun yoktu…işte bağlayacağım…insan bazen biliyordur…ama canını verebilir bilmiyor olmak için…ve bu aslında en az hayat kadar
hazin bir istektir…
2 yorum:
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
düşürmüşse de ilkyazın tomurcuklarını fırtınalar
hayat kendini yeniden yaratan bir bahardır
verecektir en olgun meyvelerini mutlaka
yeter ki hüzünler sarartmasın yüzünü
yinede bilmek herzaman güzeldir boşver üzülme...
bir sürü şey pencerenin öte tarafındadır,dışarda kar yağmakta ama nedeni bilinmez bir cesaretle bu ayazda ağaçlar ayakta durmanın bir yolunu bulmaktadır.bilirsin asme şarkılan başına konan sol anahtarı gibi nedenler vardır yaşadıklarımızın başındada,sen en çok sen bilirsin bunları
sevgiyle göğün kızı,nice umutlarla.
Yorum Gönder