eşik

bu gözyaşı alışkanlığıdır...geçer sızılardan kalma...halel getirmemek sevdanın kadimliğine bir yokluğun ısıtmayan ateşi için...öksüzlüğüne ihanetindir gözlerindeki dingin ışık...saklarsın onu; sarmaş dolaş, içten içe, el ele, adım adım...kırüstü uzanıp akşamına ömrünün, bak büyütürsün kırgınlığını...ve ışık var...bak...o ışık...

bir de özlem kırmızısı" o uzak olan her şeye...

"göç
geçer
geçer ayrılıklar baladı
siyah bir orman olur gençliğimiz
bize böyle pay kalır..."



hadi uyu...