serZeNİş.

kalemin karasına

Reng : biliyor musun resim çizerken etrafta kimse yokmuş gibi oluyor birden…sanki herkes gözlerini kapatmış ta; hiçbiri konuşamıyormuş gibi…resim yaparken…bir sessizlik..oysa sonsuz bir coşku var oluyor içimde o anlarda, o güzellikle konuşmak istiyorum hiç susmadan…ama olmuyor…sanki konuşursam her şey bozulacakmış gibi…sanki konuşursam kaybolup gidecek sesim…konuşursam…uyanacaklarmış gibi…uyanıp konuşacaklarmış gibi kaldıkları yerden…işte..resim çizdiğim an gibisin…o birkaç saat gibi…o sustuğum sun… tüm güçleriyle sustuklarısın...

Zeri : bazen ismi yoktur söylediklerinin…hissettiğin koskoca bir hiçtir, başlangıcı sonu hatta şimdisi bile olmayanlığa hiçten başka ne denilebilir…ama senin bu bahsettiğin şey…o hiçliğe rağmen…o güçlü hiçliğe rağmen…işte ismi hatırıma gelmiyor, öyle uzun zaman olmuş ki…

ireZ: Ne oluyor anlamıyorum…
ölelim mi yani görmekiçin var olanı…belki dışarıdan baksam
görebilirim diye
diyorum…ölebilirsem eğer bakacağım dışarıdan…
bakabilirsem dışardan bil ki öldüm artık…hem bakıp hem
görebilirsem…bil ki
yokum…

Reng: bazı kelimelerin var senin…güzeller… gece vakti sessizce karşıma dikilen kelimelerin gibi ismin de…bugüne dek resmettiğim tüm gözlerin içinden bana bakan gibi…bir gün ismini yazabilirsem eğer ve çizebilirsem gözlerini…o gün söyleyeceğim sana, o ismini unuttuğun şeyi…

Zeri: iki ihtimal var…ya öldüreceğiz, öleceğiz ya…ihtimalin biri bizi öldürür, diğeri yarını…o yüzden “bir gün” dediğinde kalıyor sonrası…hiç gelmeyecek gibi…öldürüyoruz…ölüyoruz…ikisi de aynı kapıya dayanıyor ya da…ya öldüreceğiz ; ya ölecek…ikisi de…aynı yol…

gneR: Kabul edemediğin belki de körlüğündü…
varken sen gözlerimi bulandıran
bu aşka benzer şey
…sen-
den başkası olamazdı…
aşktınız alabildiğine sen ve aşk…öyle mağrur,
öyle süzerek sürmeli gözlerinizi…ve kör-
dünüz…peşine
takıldığınız o her kimse ve her neyse…
görmüyordunuz…görmeden yüzünü vurulmuştunuz
ona ve ne görüyordunuz ısrarla gittiğini,
ne de duyuyordunuz başkaca gelenlerin sesini…
sen ve aşk…
hem kördünüz hem sağır…

Reng: belki o anlattığım gün…”belki yeniden gelirim “…o vakit aç gözlerini yeniden, açmaya yelten hiç değilse…

Zeri: belkilere sığdırabildiğin kadarıdır ihtimaller…gidersin, dönüşün bir ihtimalin ancak soğukluğu…kadar…

.

.

.

gneR: "Dudaklarımı kanatırcasına ısırıyorum günlerdir

bir gök gürlese bari diyorum bir sağnak patlasa

bitse bu kirli ve yapışkan sessizlik,

hiç gitmesem oysa ne kadar sakin sokaklar,

kent ve bütün yeryüzü

ipince bir su gibi sızıyorum gecenin tenha göğüne

sessizce çekip gidiyorum şimdi,

sessiz ve kimliksiz

Belki yine gelirim, sesime ses veren olursa bir gün" *a.t.